Prouder. De site voor trotse ouders, die vals beschuldigd zijn
en voor opa's en oma's, broers, zussen en vrienden die er ook last van hebben dat dit in Nederland kan.
Wakker worden in een nachtmerrie.

Je weet al heel lang dat het niet lekker liep in je huwelijk en tijdens  de scheiding zijn de verschillen alleen maar groter geworden. Er is een voorlopige omgangsregeling bepaald door de rechter, maar de scheiding komt niet van de grond. Je bent een vermogen kwijt aan de almaar brieven sturende advocaten. De bodem van je spaargeld is in zicht. De kinderen zijn vaak ziek op de omgangsdag en jouw aanstaande-ex  geeft aan dat het komt doordat de kinderen bang zijn van jou. Ze “lopen hele nachten op” en “hebben nachtmerries”. Je snapt het niet. Je hebt de kinderen nooit wat aangedaan waardoor ze bang zouden moeten zijn. Je hebt navraag gedaan in je omgeving, maar je hoort niets waar je wat aan hebt.” Spanning na de scheiding”, “wennen”, “verloren voelen” zijn maar wat termen die je hoort en je besluit de kinderen nog een kaartje te sturen om hen een hart onder de riem te steken.

 

Het kaartje krijg je terug met een krabbel erover heen van jouw kind. “Rot op, ik wil je nooit meer zien. En je stomme kaart wil ik niet”. Je bent verbijsterd.

 

Bij de volgende omgang ben je flink opgefokt want je wil weten wat er aan de hand is. De kinderen krijg je niet te zien, wel je boze aanstaande-ex die aan de deur schreeuwt dat je haar en haar kinderen niet moet lastig vallen. Je schaamt je ogen uit je hoofd terwijl je ziet dat de buurvrouw meeluistert achter het raam en je weet niet wat te doen. Verslagen druip je af. Wat moet je anders? Thuisgekomen stuur je je aanstaande-ex een mail dat je boos bent en zo niet behandeld wil worden. Je krijgt geen reactie. Je wordt ziedend en stuurt een withete mail dat ze moet antwoorden in het belang van de kinderen. NÚ krijg je wel een reactie, één zin: JE WEET WEL WAAROM! Omdat je geen idee hebt waarom stuur je nog een mail en een sms dat je gemaild hebt. De reactie volgt per kerende mail. “Stop met me te stalken. En heb het niet over het belang van de kinderen. Als jij aan het belang van de kinderen zo denken kwam je niet langs. De kinderen willen je niet zien. Klaar.”

 

Woedend stap je met het convenant naar de politie. Een diender in blauw staat je welwillend te woord. Als je klaar bent met je verhaal legt hij je omslachtig uit dat hij je niet kan helpen omdat “je de wet ….blablabla ….niet vervolgen ……blablabla”. Het ontgaat je volledig. Er komt maar een ding binnen: hier mogen we niks mee, hier doen we niks mee, hier kunnen we niks mee, maar, vooruit,  we willen wel een melding maken.

 

Na nog een aantal mislukte omgangsmomenten waarbij “de kinderen er niet zijn”, “ziek zijn”, “een feestje hebben” en “bij mijn ouders logeren” en fors wat meldingen bij de politie merk je deze keer dat de agent zich anders opstelt. Die doet moeilijk. In je woede merk je het eerst niet maar op een gegeven moment geeft de agent aan dat jij “moet weten waarom je de kinderen niet meekrijgt”. Verbijsterd kijk je “de mens onder het blauw” aan. Waarom dan niet?

 

Tegen je ligt een aangifte van je aanstaande-ex van mishandeling/stalking/misbruik/intimidatie. Bijgestaan door verklaringen van de kinderen.

 

De grond opent zich onder je voeten, je lijkt te vallen, maar komt niet van je plaats. Je keel wordt droog, het bonst in je hoofd, je voelt je zo licht als een veertje en tegelijk zo zwaar als lood. Je hoort een krasserig klinkende stem met  een rare toonhoogte die je niet als de jouwe herkent, maar wel de jouwe is vragen: ”wat zegt u?” “Aangifte” komt nog net bij je binnen en “melding jeugdzorg”.

 

Ergens in de verte lijkt het of er iemand lacht, een lach van vroeger, een lach uit gelukkiger tijden, een lach die nu een boze ondertoon heeft. Het geluid overstemt bijna het zachte huilen van je kinderen.

 

 

www.prouder.nl©

 

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Laatste tweets
tweet
Categorieën
Google Analytics Alternative